All Posts

There is a point, after all the arguments have been laid out, language slowly begins to fail. Not because there is nothing left to say but because what remains can no longer be resolved through saying. This is where The Grand Inquisitor leaves us. Not with an answer, but with a confrontation that neither side wins. Throughout this editorial series, a pattern has been quietly forming; In Section I, the human being appeared as divided: Torn between impulse, reason, faith and so

Tüm argümanlar tükendiğinde, sözcüklerin yavaş yavaş yetersiz kalmaya başladığı bir an vardır. Söylenecek hiçbir şey kalmadığı için değil, geriye kalan şeyler artık söylenerek çözülemeyeceği için. Büyük Engizisyoncu bizi tam olarak burada bırakır. Bir cevapla değil, hiçbir tarafın kazanmadığı bir yüzleşmeyle. Bu yazı serimiz boyunca sessizce şekillenen bir desen vardı. Bölüm I'de insan, bölünmüş bir varlık olarak ortaya çıktı: Dürtü, akıl, inanç ve onların altında bekleyen da

Bu, Karamazov Kardeşler üzerine yaptığım serinin II. bölümü ve bu bölümde şu temaları ele alacağız: Kendini Kandırmak, Yalnızlık ve Ahlaki Meydan Okuma. Edebiyatta öyle anlar vardır ki insan doğasını yalnızca betimlemekle kalmaz, onu köşeye sıkıştırır. Maskelerini, samimiyetsiz bahanelerini söküp alır ve onu rahatsız edici ve inkâr edilemez bir hâlde bırakır. Dostoevsky’nin bu eserinde bu tür iki an öne çıkar: İhtiyar Zosima'nın Kendini Kandırmak üzere olan uyarısı En önemlis

This is the Section II of my editorial work of The Brothers Karamazov and in this section we will cover: Self Deception, Solitude and Moral Defiance. There are moments in literature that do not simply describe human nature but corner it. They take away its disguises, its polite language, insincere excuses and leave it standing- uncomfortable, exposed and undeniable. Two such moments appear in The Brothers Karamazov: Elder Zosima's warning about Self-Deception The most importa

There are novels you read, and there are novels that seem to read you back. The Brothers Karamazov belongs firmly to the latter category. It does not unfold so much as it interrogates. It does not guide you toward answers but instead places you in a room with questions that grow louder the longer you sit with them. I have answered almost all my questions with this book for over 8 years as it has been with me all the times and we grew together, yet still there are some left to

Okuduğunuz romanlar vardır, bir de sizi geri okuyan romanlar. Karamazov Kardeşler kesinlikle ikinci kategoriye aittir. Olaylar öylece açılıp ilerlemez; sizi sorgular. Sizi cevaplara götürmez, aksine sizi, içinde ne kadar uzun kalırsanız soruların o kadar yükseldiği bir odaya bırakır. Bu kitapla sekiz yılı aşkın süredir birlikteyim; içindeki çoğu sorumun cevabını da buldum diyebilirim, birlikte büyüdük. Yine de cevaplanmamış olanlar var. Çünkü bu, “bitirebileceğiniz” bir kitap

If one has to start somewhere… I want to build this as a space for myself that isn’t demanding, but simply grounded in sharing ideas. Without letting something I’m supposed to enjoy turn into something discouraging through excessive effort, I choose to begin in a way that is simpler, more sincere, and more ‘as it is.’ For a long time, this idea has been circling in my mind without ever quite taking shape. Today, I’m finally putting it into motion without overthinking it, perh

Bir yerden başlamak gerekirse… Burasını kendim için zorlayıcı olmayan, sadece fikir paylaşımına dayalı bir alan olarak kurmak istiyorum. Keyif alarak yapmam gereken bir şeyin, gereğinden fazla uğraşla heves kırıcı bir hale gelmesine izin vermeden; daha sade, daha samimi ve daha ‘olduğu gibi’ bir başlangıç yapmayı tercih ediyorum. Uzun zamandır aklımda dolaşan ama bir türlü somutlaşmayan bir fikri, bugün çok da büyütmeden, hatta belki yeterince düşünmeden hayata geçiriyorum. Ç